Το
πρώτο ψέμα
Περίμενες τώρα
και πολύ καιρό να σου προτείνει ο καλό
σου να σου γνωρίσει τους γονείς του.
Επιτέλους έφτασε η πολυπόθητη ώρα. Την
Κυριακή το μεσημέρι σε έχουν καλέσει
τα μελλοντικά πεθερικά σου σε τραπέζι.
Χαρά ενθουσιασμός αλλά και αγωνία. Άραγε
θα τους αρέσω; Θα είναι καλοί άνθρωποι;
---Τι
να φορέσω; Τον ρωτάς στο τηλέφωνο κι
αυτός γελάει.
---Ότι
θέλεις καλέ σε ποιόν θα δώσεις λογαριασμό.
Αλήθεια τι θέλεις να σου μαγειρέψουμε
τι σ' αρέσει ;
Βλέπεις
υπάρχουν ερωτήσεις και από την άλλη
μεριά, δεν ρωτάς μόνο εσύ. Δεν έχει
καταλάβει ο κακόμοιρος που έχει μπλέξει.
Μόλις τώρα ξεκίνησε ένας πόλεμος που
θα διαρκέσει σε όλη του την ζωή και αυτός
θα είναι πάντα στη μέση να παριστάνει
τον Ο.Η.Ε και μάλιστα χωρίς επιτυχία.
Δεν έχει όμως καταλάβει ακόμα Χριστό!
---Ότι
τρώτε συνήθως δεν έχω καμία ιδιαίτερη
προτίμηση απαντάς με ευγένεια.
Πραγματικά
δεν έχεις κανένα πρόβλημα ακόμα και
μακαρόνια που λέει ο λόγος να σου έχουν,
που τα συχαίνεσαι, δεν σε νοιάζει. Θα
φας λίγο θα πεις ότι δεν πεινάς άλλο και
αυτό είναι όλο. Τώρα άλλα σε καίνε. Τι
να κρατάς άραγε; Γλυκά; Λουλούδια; Κάτι
πιο προσωπικό;
Και
η μέρα έφτασε.
---Έλα
παιδί μου κάθισε στο τραπέζι.
---Όχι,
όχι, θα σας βοηθήσω με το σερβίρισμα.
Εκατέρωθεν
καλές προθέσεις και ευγένεια.
---Χοντρό
μακαρονάκι με μοσχάρι ετοίμασα ελπίζω
να σ' αρέσει, ο Κώστας και ο πατέρας του
τρελαίνονται!
---Ναι
πως! Μου αρέσει πολύ!
---Έλα
πάρε κι άλλο έφαγες πολύ λίγο.
Τι
να κάνεις τα έτρωγες τα μακαρόνια και
σε τρώγανε. Ε, όχι ρε γαμώτο και κοφτό
μακαρονάκι! Μα κοφτό μακαρονάκι,ούτε
καν ένα απλό σπαγγέτι;
Όλα
πήγαν καλά τελικά, ήταν ευγενικοί
άνθρωποι και σου συμπεριφέρθηκαν με
μεγάλη οικειότητα και ζεστασιά. Αν
έλειπε και αυτό το κοφτό μακαρονάκι!
Μιλάγατε
καμιά φορά στο τηλέφωνο και ένα βράδυ
πήγες ξανά με τον Κώστα και είδατε μαζί
τον αγώνα παραγγέλλοντας πίτσα. Είχαν
περάσει σχεδόν δύο μήνες όταν λέει στον
Κώστα η μητέρα του.
---Βρε
αγόρι μου πολύ καιρό έχουμε να δούμε το
κορίτσι σου, δεν της λες να έρθει την
Κυριακή να φάμε μαζί;
---Έγινε!
Ξέρω ότι δεν έχει καμιά αντίρρηση, σας
συμπαθεί και τους δύο τόσο πολύ!
---Τι
να σας μαγειρέψω;
---Ότι
θέλεις, δεν μου έχει πει ότι δεν της
αρέσει κάτι.
---Δεν
φτιάχνεις εκείνο το μοσχαράκι σου βρε
γυναίκα με τα μακαρόνια που μου αρέσει
πολύ. Είπε ο πατέρας του Κώστα.
---Πάλι!!!
και την άλλη φορά το ίδιο είχαμε!
---Ναι
αλλά της άρεσε της κοπέλας, έτσι δεν
είναι; Πες κι εσύ Κώστα!
Μπορεί
τώρα να φτιάξεις κάτι άλλο και να μην
της αρέσει. Έτσι δεν είναι Κώστα;
---Ναι
η αλήθεια είναι ότι της άρεσε και αφού
αρέσει και σε μας γιατί όχι;
Όσο
μασούλαγες απελπισμένα τα μακαρόνια
και προσπαθούσες με το ζόρι να καταπιείς
άκουγες την πεθερά σου να σου λέει:
---Γιατί
παιδί μου δεν τρως εμείς φτιάξαμε αυτό
το φαγητό επειδή σου αρέσει.
---Ευτυχώς
σε αυτό ταιριάξαμε. Πρόσθεσε ο πατέρας
ρουφώντας απολαυστικά το μακαρονάκι
του. Εγώ τρελαίνομαι για το μοσχαράκι
της πεθερά σου αλλά δεν μου το φτιάχνει
συχνά. Τώρα όμως που σε έχω σύμμαχο θα
μας το φτιάχνει συχνότερα. Τι λες;
---Ναι!
Ναι! Μουρμούρισες απελπισμένη. Α! Δεν
γίνεται σκέφτηκες, πρέπει να το πω στο
Κώστα. Τι να του πω του ανθρώπου όμως
πως έλεγα ψέματα στους γονείς του, τους
δούλευα; Και καλά ο Κώστας, Οι γονείς
του όμως τι Θα πούνε; Για πια θα με
περάσουν; Άστο καλύτερα και αργότερα
βλέπουμε! Απλώς όταν μου λένε για φαγητό
θα βρίσκω μια καλή δικαιολογία να το
αποφεύγω! Να τρόμε έξω!!! Α, στο καλό τους
κι αυτοί και τα μακαρόνια τους!
Από
τον πολύ ενθουσιασμό στην αρχή και με
όλη την καλή πρόθεση θεωρείς ευγένεια
να μην είσαι σαφής και ειλικρινής. Να
ξέρεις όμως ότι η ασάφεια είναι πηγή
παρεξηγήσεων. Τα μικρά αθώα ψέματα στην
αρχή που νομίζεις πως σε κάνουν συμπαθή
μπορεί αργότερα να γίνουν βρόχος στο
λαιμό σου και να μην μπορείς μέσα σε
αυτή την σχέση να ανασάνεις. Πρόσεξε το
γιατί το ένα ψέμα φέρνει το άλλο και ο
γυρισμός από αυτά αργότερα να είναι
επόδεινος. Από την πολλή σου προσπάθεια
να γίνεις συμπαθείς μπορεί να φτάσεις
στο αντίθετο αποτέλεσα και να μολύνεις
από την αρχή μια σχέση χωρίς λόγο. Δεν
είναι απαραίτητο να λες ψέματα για να
είσαι ευγενής. Καταρχάς ο άνθρωπος σου
πρέπει από την αρχή να ξέρει τι πράγματα
σου αρέσουν και τι όχι, όπως και εσύ να
ξέρεις για εκείνον. Ο έρωτας για να
κρατήσει χρειάζεται γερά θεμέλια και
αυτά είναι να προσπαθούμε κάθε μέρα να
γνωρίζουμε καλύτερα ο ένας τον άλλο.
Ο πιο ανώδινος τρόπος είναι με την
κουβέντα, με τις ερωτήσεις, με την
ευγενική συζήτηση. Αν θα το αφήσουμε
στη τύχη του και το μάθουμε με τα έργα
δεν είναι πάντα σίγουρο ότι θα μας
αρέσει.
Και
οι γονείς του όταν σε ρωτούν κάτι, πρέπει
να τους λες την αλήθεια. Με ευγένεια μεν
αλλά την αλήθεια.
Για
παράδειγμα αν σου βάλουν ξαφνικά μπροστά
σου ένα φαγητό που δεν σου αρέσει δεν
τους προσβάλλεις, τρως λίγο, δεν
δημιουργείς θέμα, αλλά αν σε ρωτήσουν
αν σου αρέσει λες: “όχι ιδιαίτερα αλλά
μην ενοχλήστε γιατί μου αρέσει πολύ η
σαλάτα και το τυρί και αυτό είναι αρκετό
για μένα.”
Αν
όμως όταν σε καλέσουν σε ρωτήσουν τι
θέλεις να σου ετοιμάσουν οφείλεις πάλι
με ευγένεια να πεις: “Μόνο τα μακαρόνια
δεν μου αρέσουν αλλά μην απασχολήστε
μαζί μου εγώ και με λίγη σαλάτα είμαι
εντάξει και μπορώ να απολαύσω την
συντροφιά μαζί σας, κάντε λοιπόν ότι
σας αρέσει.”Φυσικά όταν λέμε να λες την
αλήθεια δεν εννοούμε να ξεχάσεις την
ευγένεια. Μη νομίσεις ότι είσαι σε
ταβέρνα και αρχίσεις να δίνεις παραγγελιά.
Όλα με μέτρο. Με σοφία και αγάπη μπορείς
να χτίσεις από την αρχή μια σχέση σε
γερά θεμέλια που θα κρατήσει.
