6) Αιτείται και θέλει σας δοθεί( ...ζητώ) Προσευχή

Αιτείται και θέλει σας δοθεί, ζητείτε και θέλετε ευρεί (Ματθ.ζ´7) 

Μετά την θυσία του ο Χριστός, επειδή είναι Θεός αλλά και άνθρωπος, απέκτησε το δικαίωμα να με σιτεύει για μας μπροστά στο Θεό. Εμείς,τα παιδιά του Θεού, αποκτήσαμε τώρα από την υιοθεσία μας πολλά δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις. Ένα από αυτά είναι το δικαίωμα, στο όνομα του Ιησού Χριστού να ζητούμε και να παίρνουμε από τον ουράνιο Πατέρα.

Αυτό το δικαίωμα θα μάθουμε να το χρησιμοποιούμε από εδώ και πέρα καθημερινά. Πηγαίνω στην προσευχή και ζητώ από το Θεό.

--- Πως όμως προσευχόμαστε;

Και όταν προσεύχησαι μη έσο ως οι υποκριταί...είσελθε εις το ταμείον σου και κλείσας την θύραν σου προσευχήθητι εις τον πατέρα σου τον εν τω κρυπτώ και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ θέλει σοι ανταποδώσει εν τω φανερώ.(Ματθ.ς´5-6).

Η προσευχή είναι μια συνομιλία του ανθρώπου με το Θεό. Υπάρχουν όμως όροι και προϋποθέσεις που πρέπει να γνωρίζουμε για να το κάνουμε σωστά.

Για να μιλήσουμε στο Θεό πρέπει:

• Να είμαστε καθαροί. Αμαρτωλούς δεν ακούει. Γι αυτό ζητάμε: Στο όνομα του Ιησού Χριστού, Πατέρα Άγιε, σου ζητώ να με πλύνεις και να με καθαρίσεις με το αίμα του Ιησού Χριστού από κάθε αμαρτία. Κατόπιν κάνουμε ταμείο. Αναλογιζόμαστε τα λάθη που κάναμε κατά την διάρκεια της ημέρας και ζητάμε συχώρεση και δύναμη για να μην τα ξανακάνουμε.

Και πάντα όσα ζητήσητε εν τη προσευχή έχοντες πίστην, θέλετε λάβει. (Ματθ.κα´22

• Κινητήριος Δύναμη για οποιαδήποτε επικοινωνία μας με το Θεό είναι η πίστη. Ξέρουμε ότι τα λόγια μας θα παραμείνουν μόνο λόγια αν δεν είμαστε σίγουροι ότι ο Θεός μας ακούει και μας απαντάει και αυτό, ειδικά στην αρχή, είναι δύσκολο. Γι αυτό λέμε: Δώσε μου πατέρα πίστη να αιτώ και να λαμβάνω, αύξησε μου τη πίστη.

Αφού καθαριστούμε και ζητήσουμε συγχώρεση πρέπει να θυμηθούμε τα λόγια του Χριστού:

Διότι εάν συγχωρήσητε εις τους ανθρώπους τα πταίσματα αυτών,θέλει συγχωρήσει και εις εσάς ο πατήρ σας ο ουράνιος. Εάν όμως δεν συγχωρήσητε εις τους ανθρώπους τα πταίσματα αυτών,ουδέ ο ο πατήρ σας θέλει συγχωρήσει τα πταίσματα σας.(Ματθ´14-15)

• Απαραίτητη προϋπόθεση για να μας συγχωρέσει είναι να συχωρούμε κι εμείς τους ανθρώπους που μας έχουν κάνει κακό. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο από την μια στιγμή στην άλλη να μπορούμε να βλέπουμε με διαφορετικό μάτι ανθρώπους που μας πλήγωσαν. Αν όμως δεν τους συγχωρήσουμε η σχέση μας με τον Θεό σταματά ακριβώς εδώ! Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε, γι αυτό λέμε: Συγχώρεσε κύριε αυτούς που με πείραξαν, και δώσε μου την δύναμη κι εγώ να συγχωρώ, πάρε κάθε πικρία μου γιατί αυτό είναι το θέλημα σου. Αυτή η διαδικασία του να συχωρούμε τους εχθρούς μας πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε φορά στην προσευχή μας.

Στην αρχή νομίζουμε ότι εξακολουθούν τα αισθήματα μας γι αυτούς τους ανθρώπους να είναι τα ίδια. Με το καιρό όμως,αν υπακούμε στο Θεό,η πικρία απλά μαλακώνει και μας πονάει λιγότερο. Όσο όμως γνωριζόμαστε περισσότερο με τον Θεό, εκεί που είχαμε ξεχαστεί, κάποια μέρα πιάνουμε τον εαυτό μας να σκέφτεται γι αυτόν που μας πλήγωσε κάποτε. Α! Τον ταλαίπωρο! Πως μπορεί και ζει χωρίς Θεό!

---Μα δεν είναι υποκρισία να ζητάμε από τον Θεό να συγχωρεί αυτούς που στην πραγματικότητα δεν θέλουμε;

---Το ξέρει ο Θεός ότι δεν το Θέλουμε γιατί είμαστε ακόμα ατελείς, Είναι σημαντικό όμως ότι το ζητάμε επειδή τον εμπιστευόμαστε και τον υπακούμε. Επί τον Λόγο σου Κύριε. Όπως δια του λόγου σωζόμαστε το ίδιο και δια του λόγου υποτασσόμαστε στο θέλημα του Θεού και συγχωρούμε τους άλλους.

• Φέρνω μπροστά στο Θεό όλα μου τα αιτήματα, θα προσευχηθώ για όλα τα πνευματικά χαρίσματα που έχω ανάγκη, και τα προβλήματα που με απασχολούν, για τους φίλους, τους συγγενείς και την πατρίδα μας για να υπάρχει ειρήνη και ευημερία. Είναι η ώρα για μια ελεύθερη συζήτηση και επικοινωνία με το Θεό. Του μιλάμε με την οικειότητα και το σεβασμό που μιλά ένα παιδί στον πατέρα του.

Ειδικά αυτή την εποχή που η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τόσους κινδύνους δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ποτέ να ζητάμε βοήθεια από τον Θεό γι αυτήν.

---Η προσευχή και διαλογισμός είναι το ίδιο πράγμα;

---Έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά, και μάλιστα στο διαλογισμό η εξέταση των ελαττωμάτων και των παθών μας είναι πιο εμπεριστατωμένη και λεπτομερής, υπάρχει όμως μια ειδοποιός διαφορά.

Στον διαλογισμό ο στόχος είναι να εντοπίσουμε τα λάθη και τα πάθη μας και να καθαρίσουμε την ψυχή μας, την συνείδηση μας, από τις αρνητικές δυνάμεις, για να είναι ο οίκος μας καθαρός και να αποφύγουμε τις επιπτώσεις που έχουν αυτές οι δυνάμεις στη ζωή μας.

Στο Χριστιανισμό κάνουμε το ίδιο,εντοπίζουμε τα λάθη και τα πάθη μας.Τα δίνουμε στον Χριστό να μας συγχωρέσει. Διαβάζοντας και γεμίζοντας την ψυχή μας με το Λόγο δια της πίστεως εκδιώκονται οι αρνητικές δυνάμεις. Όχι με δική μας δύναμη. Ο οίκος μας δεν μένει άδειος, βάζουμε καινούργιο Κύριο, διαχειριστή και φύλακα τον Ιησού.

Όταν δε το ακάθαρτον πνεύμα εξέλθη από του ανθρώπου, διέρχεται δι άνυδρων τόπων και ζητεί ανάπαυσιν και δεν ευρίσκει. Τότε λέγει Ας επιστρέψω εις τον οίκον μου, όθεν εξηλθον και ελθον ευρίσκει αυτόν κενόν, σεσαρωμενον και εστολισμενον. Τότε υπάγει και παραλαμβάνει μεθ εαυτού επτά άλλα πνεύματα πονηρότερα εαυτού, και εισελθοντα κατοικουσιν εκεί, και γίνονται τα έσχατα του ανθρώπου εκείνου χειρότερα των πρώτων. ( Ματθ.12. 43-46 )Γι αυτό φροντίζουμε να μην αδειάζουμε την αρνητική δύναμη αλλά γεμίζοντας με δύναμη Θεού εκδιώκομαι την αρνητική χωρίς να αφήσουμε κανένα χώρο για να επιστρέψει.

• Ζητάμε με επιμονή τα αιτήματα μας στην προσευχή χωρίς να απελπιζόμαστε, όπως η χήρα πηγαίνει στον άδικο κριτή ξανά και ξανά.

Ελεγε δε και παραβολην προς αυτούς περί του ότι πρέπει πάντοτε να προσεύχονται και να μη αποκαμνωσι, λέγων Κριτής τις η το εν τι νι πολει, ο στις τον Θεον δεν εφοβειτο και ανθρωπον δεν εντρεπετο. Ητο δε χήρα τις εν εκείνη τη πολει και ηρχετο προς αυτόν, λέγουσα Εκδικησον με από του αντιδίκου μου. Και μέχρι τινος δεν ηθελησε μετά δε ταύτα είπε καθ εαυτόν Αν και τον Θεον δεν φοβωμαι και ανθρωπον δεν εντρέπομαι,τουλάχιστον επειδή με ενοχλεί η χήρα αυτή, ας εκδικάσω αυτήν, δια να μη ερχηται...(Λουκ.18.1-5)

Εδώ μας τονίζει ο Θεός την υπομονή και την ταπείνωση που πρέπει να έχουμε όταν ζητάμε το αίτημα μας. Και πόση ενεργή πίστη όμως. Να σου λένε όχι, να σε διώχνουν και εσύ να πηγαίνεις ξανά και ξανά επειδή περιμένεις από τον Θεό.

• Όπως ο Χριστός μακροθυμεί όταν κάνουμε τα λάθη μας και περιμένει να μετανοήσουμε, το ίδιο παρατηρούμε μια καθυστέρηση χρόνου και όταν πρόκειται να λάβουμε κάτι. Συνηθισμένη έκφραση για τους χριστιανούς είναι: “Ο κύριος θα έρθει να σου απαντήσει την τέταρτη φυλακή της νυκτός”

...Και ο τε εγεινεν εσπέρα, η το μόνος εκεί. Το δε πλοίον η το ήδη εν τω μέσω της θαλάσσης, βασανιζόμενον υπό των κυμάτων διότι ητο ενάντιος ο άνεμος. Εν δε τη τετάρτη φυλακη της νυκτος υπήγε προς αυτούς ο Ιησούς, περιπατων επί την θάλασσαν. Και ιδοντες αυτόν οι μαθηται επί την θάλασσαν περιπατουντα, εταραχθησαν, λέγοντες ότι φάντασμα ειναι, και από του φόβου έκραξαν. (Ματθ.14.24-27 .)Ευθύς δε ελαλησε προς αυτούς ο Ιησούς λέγων Θαρσειτε, εγώ είμαι μη φοβεισθε.

Θα μπορούσε ο Ιησούς να βοηθήσει τους μαθητές νωρίτερα, δεν το έκανε όμως, πήγε την τελευταία στιγμή. Επιτρέπει ο Θεός να δοκιμαζόμαστε γι αυτό πρέπει να ζητάμε με πίστη χωρίς να χάνουμε την ελπίδα μας. Αυτό για μεν τους νέους στην πίστη είναι κομματάκι δύσκολο αλλά δυστυχώς αυτό συμβαίνει πολλές φορές και σε μας τους παλιούς και λυπούμε πολύ τον Θεό γι αυτό.

Εγώ σαν παλιός έχω δει το Θεό να ενεργεί τόσες φορές στη ζωή μου. Του έχω ζητήσει και έχω λάβει και πνευματικά δώρα και υλικά, και τον έχω ευχαριστήσει και δοξάσει πολλές φορές. Σε αυτό που του ζητάω τώρα ο Θεός καθυστερεί και εγώ θυμώνω και γογγύζω και σκληραίνω την καρδιά μου και αμφιβάλω και ολιγοπιστώ. Δεν πηγαίνω στην προσευχή, και το χειρότερο όταν πηγαίνω η προσευχή μου είναι τόσο αδύναμη που δεν φτάνει ούτε μέχρι το ταβάνι όχι μέχρι τον ουρανό.

---Όταν συμβεί αυτό πως το διορθώνουμε;

---Αυτό που εμείς πρέπει να εξετάσουμε είναι αν το αίτημα μας είναι σίγουρα σωστό και σύμφωνο με το Θέλημα του Θεού. Δεν μπορούμε να ζητάμε παράλογα πράγματα από τον Θεό και μάλιστα πράγματα που απαγορεύει στο Λόγο του. Ακόμα όμως και αν το αίτημα μας δεν φαίνεται να αντιβαίνει στο Λόγο πρέπει να σκεφτούμε με σοφία Θεού, διότι πολλά μας επιτρέπονται αλλά πάντα δεν συμφέρουν.

Παντα ειναι εις την εξουσιαν μου, πλην παντα δεν συμφερουσι παντα ειναι εις την εξουσιαν μου, αλλ εγω δεν θελω εξουσιασθη υπ ουδενος. Κορινθ.Α´6.13.)

Ο Θεός Ξέρει πράγματα για μας που εμείς δεν ξέρουμε, γνωρίζει το μέλλον,γνωρίζει τις δυνάμεις μας γνωρίζει τις αδυναμίες μας. Μπορεί να του ζητάμε περισσότερη οικονομική ευχέρεια ή περισσότερη εξουσία και μέσα μας να είμαστε σίγουροι ότι όλα αυτά θα τα χρησιμοποιήσουμε για το καλό. Εκείνος όμως μπορεί να ξέρει ότι τις δυνάμεις που θα ασκηθούν πάνω μας παίρνοντας αυτό που θέλουμε δεν μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε και να χάσουμε την σωτηρία μας, ή μπορεί να μην μπορούμε τώρα και να μπορούμε αργότερα. Γι αυτό θέλει από μας να ζητάμε πρώτα την βασιλεία των Ουρανών και για όλα τα άλλα θα φροντίσει εκείνος.

... πλην ζητειτε την βασιλειαν του Θεου, και ταυτα παντα θελουσι σας προστεθη.( Λουκ.12:32)

Επίσης μπορεί να ζητάμε πράγματα που μπορούμε να αποκτήσουμε με δικές μας δυνάμεις και από δειλία ή ευθυνοφοβία δεν τολμάμε. Τότε δεν πρόκειται να λάβουμε τίποτα. Ποτέ δεν μας δίνει ο Θεός πράγματα που η πνευματική μας ηλικία μας επιτρέπει να τα αποκτήσουμε μόνοι μας!

Όλα αυτά τα δουλεύουμε στην προσευχή με επιμονή ρωτώντας με πίστη:

---Κύριε μήπως δεν πρέπει να μου δώσεις αυτό που ζητώ γιατί υπάρχει λόγος;

Αν συμβαίνει αυτό σε παρακαλώ να μου δώσεις να το καταλάβω μέσα στην καρδιά μου και να δεχτώ το θέλημα σου με πίστη και χαρά. Σημασία δεν έχει τι και πόσα έχουμε, αλλά πόσο γαλήνιοι και ειρηνικοί με το Θεό είμαστε με αυτά που έχουμε και με αυτά που μας συμβαίνουν.

... και γονατισας προσηυχετο, λεγων Πατερ, εαν θελης να απομακρυνης το ποτηριον τουτο απ εμου πλην ουχι το θελημα μου, αλλα το σον ας γεινη. (Λουκ.22:43 )

• Το τέλος της προσευχής μας θα είναι πάντα η επιστροφή της πρωτοβουλίας πίσω στο Θεό. Εμείς του ζητήσαμε ότι είχαμε ανάγκη με το τρόπο που έχουμε μάθει, επιμένουμε με ελπίδα και δεν αποκάνουμε όταν καθυστερεί. Επανεξετάζουμε τα αιτήματα μας χωρίς γογγυσμό και δεν σκληραίνουμε την καρδιά μας. Η σοφία όμως που έχουμε λάβει από τον Θεό μας λέει ότι η δική μας η γνώση και η κρίση είναι πάντα περιορισμένη.

Ο Πατέρας μας ξέρει καλύτερα από μας. Όπως ο Χριστός στο τέλος της προσευχής Του είπε: Όχι όπως Εγώ Κύριε αλλά όπως Εσύ. Έτσι θα λέμε και εμείς για να κάνει εκείνος ότι καλύτερο νομίζει για την περίπτωση μας,

Εδώ πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί να μην ξεχνάμε ποτέ να δίνουμε αυτή την εξουσία στο Θεό. Εκείνος ξέρει καλύτερα τι έχουμε ανάγκη. Το έκανε ο Χριστός πόσο μάλλον εμείς.

---Αν αυτός ξέρει καλύτερα από μας, γιατί πρέπει να του ζητάμε αναλυτικά ότι θέλουμε και δεν του λέμε απλά: “Πατέρα μας δώσε μας ότι έχουμε ανάγκη;”

---Και ο καθηγητής γνωρίζει καλύτερα να γράφει εκθέσεις αλλά βάζει τον μαθητή να γράψει την δική του γιατί πρέπει και αυτός να εκπαιδευτεί να μάθει να γράφει. Αν όμως η προσευχή μας βασίζεται μόνο στο γογγυσμό και στην αγωνία τι θα φάμε και πως θα ζήσουμε, ναι είναι καλύτερα να λέμε αυτό που είπες διότι τέτοια προσευχή δεν μας προσφέρει καμία οικοδομή στο Χριστό.

Αφού ο Θεός μας υιοθέτησε αρχίζει να μας εκπαιδεύει. Το σχέδιο Του είναι να αυξηθούμε πνευματικά. Πάνω σ' αυτό εξασκούμαστε με το τρόπος που ζούμε την κάθε μέρα μας, και με το τρόπος που επικοινωνούμε με τον Θεό και μαθαίνουμε να αντλούμε τις δυνάμεις του. Πρέπει να μάθουμε να προσευχόμαστε σωστά διότι και από αυτό εξαρτάται η πνευματική μας πρόοδος, αλλά και η έκβαση των αιτημάτων μας

Εαν υπομενητε την παιδειαν, ο Θεος φερεται προς εσας ως προς υιους διοτι τις υιος ειναι, τον οποιον δεν παιδευει ο πατηρ; Εαν ομως ησθε χωρις παιδειαν, της οποιας εγειναν μετοχοι παντες, αρα εισθε νοθοι και ουχι υιοι, (Εβρ. 12:7-9 )

• Όπως ξεκινήσαμε με το δικαίωμα να ζητούμε και να λαμβάνουμε, στο τέλος της προσευχής έχουμε και την υποχρέωση να ευχαριστούμε και να δοξάζουμε τον Θεό. Για την σωτηρία μας, για το έργο του στη ζωή μας και ότι άλλο μας έχει προσφέρει.

Δοξολογειτε τον Θεον του ουρανου διοτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου. (Ψαλμ. 137:1)

Και αυτος εχωρισθη απ αυτων ως λιθου βολην, και γονατισας προσηυχετο

(Λουκ.22.42)

• Ο Χριστός γονάτιζε όταν προσευχόταν, πολλοί χριστιανοί που προσπάθησαν να τον μιμηθούν διαπίστωσαν ότι πραγματικά η προσευχή σε αυτή τη στάση του σώματος έχει μεγαλύτερη δύναμη.

Πάσα δε γυνή προσευχομενη η προφητευουσα με την κεφαλήν ασκεπή καταισχυνει την κεφαλήν εαυτης διότι εν και το αυτό ειναι με την εξυρισμενην.( Κορινθ.Α´11.5)

• Αυτό το εδάφιο δίνει μια οδηγία στη γυναίκα για την ώρα της προσευχής. Οι γυναίκες που είμαστε παλιές στην πίστη και μελετάμε την Α.Γ. πάντα το υπακούμε γιατί ξέρουμε ότι η καινή διαθήκη, ειδικά ο Παύλος δεν επιβάλει στον χριστιανό τυπολατρία. Αυτό με το μαντίλι είναι από τα ελάχιστα και δεν θα το έκανε χωρίς λόγο.

Για τις καινούργιες, θα συμβούλευα να προσευχηθούν γι αυτό το θέμα και να ζητήσουν οδηγία από το Θεό για να τους αυξήσει την επίγνωση και την πίστη τους και να υπακούσουν στο θέλημα Του γιατί ότι κάνουν από πίστη ευχαριστούν το Θεό.

---Δεν μπορούμε να λέμε μια έτοιμη προσευχή όπως το πάτερ υμών,το βασιλεύ ουράνιε ή το πιστεύω;

---Το πιστεύω δεν είναι προσευχή είναι ομολογία πίστεως. Αυτό πρέπει να το διαβάσουμε με προσοχή για να ξέρουμε τι πρέπει να πιστεύουμε και τι δεν πρέπει να πιστεύουμε. Το πάτερ υμών είναι μια προσευχή που την δίδαξε ο ίδιος ο Χριστός στους μαθητές του. Καλό θα είναι όταν το λέμε να το κάνουμε με προσοχή και να καταλαβαίνουμε ακριβώς τι λέμε, να το εννοούμε και να το πιστεύουμε, και όχι απλά να το απαγγέλλουμε. Το βασιλεύς ουράνιε είναι μια πολύ ωραία επίκληση για να πληρωθούμε με το πνεύμα το Άγιο πολύ ωφέλιμη. Εκτός όμως από μια έτοιμη προσευχή καλό θα είναι να μάθομε και να μιλάμε με το Θεό με δικά μας λόγια σαν παιδί που μιλάει στον πατέρα Του.

• Στην ομαδική προσευχή, όταν δηλαδή κάποιος κάνει μια προσευχή δυνατά και αντιπροσωπεύει όλους, για να συμμετέχω σε αυτή ενεργά πρέπει τελειώνοντας να πω “αμήν”. Να είμαστε πολύ προσεχτικοί όμως και να παρακολουθούμε την κάθε λέξη της προσευχής και αν σε κάτι δεν συμφωνούμε δεν πρέπει να λέμε “αμήν”.Όπως γίνεται και στη ζωή δεν βάζουμε ποτέ την υπογραφή μας σε κάτι που δεν συμφωνούμε. Παράφραση της λέξης “αμήν” είναι το “αμέ”δηλαδή “να”, “συμφωνώ”.

Προσευχόμαστε κατά μόνας ξεκινώντας με κινητήριο δύναμη την πίστη, με μετάνοια και πλύσιμο με το αίμα του Χριστού, συγχωρούμε τους εχθρούς μας, και φέρνουμε τα πνευματικά και τα υλικά αιτήματα μας στο Θεό. Είμαστε επίμονοι στο να ζητάμε και δεν απογοητευόμαστε όταν αργούμε να λάβουμε το αίτημα μας, επανεξετάζουμε όμως το αίτημα μας με σοφία Θεού. Πριν κλείσουμε αφήνουμε ξανά την πρωτοβουλία στο Θεό-ας γίνει το θέλημα σου Κύριε. Τελειώνοντας ευχαριστούμε τον Θεό και τον δοξάζουμε.